 |
|
De Berlijn-typische manier van wonen is in een 19e eeuws woningblok die van de straat via een reeks achtereenvolgende hoven meestal behoorlijk de diepte ingaat. De jaren twintig van de vorige eeuw hebben hun sporen achtergelaten in vorm van kleurrijke tuinsteden, arbeiderswijken met lage dichtheid en veel groen. Bruno Taut heeft met zijn "Hufeisensiedlung" het meest bekende voorbeeld uit deze periode ontworpen. Na de tweede wereldoorlog en met de uitvorming van twee politieke systemen in Duitsland werden verschillende woningbouwconcepten vervolgd. In West-Berlijn werd 1957 een grote bouwtentoonstelling (IBA) gehouden en het ontstond het Hansaviertel. Ook uit deze tijd dateert een Unité d´Habitation van Le Corbusier, een nieuwe type woonmachine, de enige gerealiseerd buiten Frankrijk van in totaal vijf unites.
In Oost-Berlijn onstonden verschillende woonwijken gebaseerd op prefab-bouwmethodes. De Plattenbau werd toegepast zowel voor representatieve boulevards (Karl-Marx-Allee) als ook voor massa-woningbouw (Marzahn, Hellersdorf) en laat in de jaren tachtig was er ook zoiets als een kleinschalige postmoderne variant (Nikolaiviertel). In het kader van de IBA 87 realiseerden een groot aantal bekende architecten binnenstededelijke wooningbouwprojecten. Tegenwoordig worden met de Wasserstadt Spandau en de Rummelsburger Bucht nieuwe ambiteuze stadsontwikkelingsprojecten gerealiseerd. En ook in de oude 19e eeuwse kwartieren zijn vele recente en creatieve invullingen met woonfunctie te vinden.
© ArchEX |
