 |
|
HET RUHRGEBIED was ooit de grootste industrieregio van Europa. Er werd op grote schaal steenkool gewonnen en staal geproduceerd. In de jaren tachtig was de neergang van de zware industrie echter een feit, en de meeste mijn- en staalwerkers werden werkeloos. Met het regio-project IBA Emscherpark onderging het Ruhrgebied een ingrijpende verandering.
Nieuwe bedrijven uit innovatieve sectoren werden aangetrokken. In het indrukwekkende landschap van koolmijnen, hoogovens en kooksfabrieken bevinden zich inmiddels musea, opleidingsinstellingen en wetenschapscentra. De uitgebreide infrastructuur van spoorwegen, straten, gasleidingen en transportbanden is opgegaan in industriële landschapsparken. De rijkdom van het industriële erfgoed in het Ruhrgebied, gecombineerd met nieuwe culturele en educatieve functies, is uniek op deze schaal en in deze complexiteit en veelvoud.
De Zeche Zollverein is een goed voorbeeld van industriearchitectuur die gespaard werd door de sloophamers en door de Unesco tot monument is verklaard. Naast een Design Centrum (door Norman Foster) en het Coregrafisch Centrum is de Kokerei (kooksfabriek) met zijn batterij kooksovens en schoorstenen het meest indrukwekkende gebouw. Op dit moment worden in het kader van een nieuw masterplan (OMA) aanvullende functies in het mijnengebied gerealiseerd, zoals een in 2006 opgeleverde designschool, ontworpen door de Japanse architecten SANAA.
Ook in de Duisburg Innenhafen, om een ander voorbeeld te noemen, zijn graansilo´s hergebruikt als kantoren, woningen en een museum (Herzog & De Meuron). In de kolenbunkers van het landschapspark Duisburg Noord zijn tuinen gerealiseerd, op andere locaties kun je duiken of klimmen in oude hoogovens.
Architectuur van o.a. Ahlbrecht & Scheidt, Böll Krabel, Gerber Architekten, Christoph Märkler Architekten, Herzog & De Meuron, Benthem Crouwel, OMA Rem Koolhaas, Foster and Partners, SANAA
|